Alcohol- en drugsbeleid (cao 100)

Diensten › Cao 100

Wat verplicht cao 100?

Collectieve arbeidsovereenkomst nr. 100 verplicht elke werkgever uit de private sector om een preventief alcohol- en drugsbeleid te voeren. De ondergrens is een intentieverklaring die in het arbeidsreglement wordt opgenomen: waar staat uw bedrijf tegenover alcohol en drugs op het werk, en welke uitgangspunten hanteert u. Dat is fase één, verplicht sinds 1 april 2010, en die verklaring gaat via een verkorte procedure in het arbeidsreglement.

U kunt verder gaan en concrete regels en procedures vastleggen — wat mag wel en niet, wie doet wat bij een vaststelling, hoe wordt er opgevolgd. Dat is fase twee. Ze is niet verplicht, maar het is wel het deel dat u iets oplevert op het moment dat het misloopt — en ze gaat wél via de gewone procedure om het arbeidsreglement te wijzigen.

Waarom een intentieverklaring alleen te weinig is

Een verklaring zegt wat u vindt. Ze zegt niet wat een ploegbaas moet doen wanneer een chauffeur om zeven uur 's ochtends naar alcohol ruikt. Zonder afgesproken procedure doet elke leidinggevende iets anders: de ene stuurt de man naar huis, de andere laat hem rijden omdat hij het niet zeker weet en geen ruzie wil.

Dat verschil in aanpak is niet alleen een veiligheidsprobleem. Het is ook een sociaal risico: wie zich achteraf ongelijk behandeld voelt, heeft een punt als er geen afspraken op papier stonden.

Het is geen controlebeleid

Cao 100 gaat over preventie, niet over betrappen. Testen zijn strikt afgebakend en in de meeste bedrijven niet de kern van de zaak. Wat wél werkt: duidelijke verwachtingen, leidinggevenden die weten hoe ze een gesprek voeren, en een weg terug voor wie een probleem heeft. Een beleid dat enkel sanctioneert, zorgt ervoor dat niemand nog iets meldt.

Hangt vaak samen met

Onthaal van nieuwe medewerkers — het beleid werkt alleen als iedereen het kent, en het onthaal is de plek waar dat begint.